آیا اخیراً احساس فراموشی کردهاید؟ ممکن است این موضوع به دلیل آلودگی هوا باشد.
به گزارش خبرنگار پایگاه خبری، معمولاً حواسپرتیهای روزمره را به خستگی یا سن نسبت میدهیم، اما دانشمندان نشانههایی از یک عامل غیرمنتظره را شناسایی کردهاند که نظریات قبلی را به چالش میکشد.
وقتی به آلودگی هوا فکر میکنیم، معمولاً تصویری از آسمان خاکستری، سوزش چشم و سرفههای خشک به ذهنمان میآید. برای سالها، داستان آلودگی هوا به بیماریهای ریوی محدود میشد: از واقعه «مهدود» مرگبار لندن در سال ۱۹۵۲ که جان هزاران نفر را گرفت، تا قوانین هوای پاک که در نیمه دوم قرن بیستم وضع شدند، تصور غالب پزشکان و سیاستمداران این بود که سیستم تنفسی، خط دفاعی بدن در برابر دود است و آسیبها تنها در آنجا متوقف میشوند.
اما شواهد علمی جدید و شگفتانگیزی که در سالهای اخیر بهدستآمده، نشان میدهد که هوای آلوده، یک سم عصبی قوی است. این ذرات میکروسکوپی میتوانند به عمق مغز نفوذ کرده و ساختار و عملکرد آن را تغییر دهند.
کمیسیون لنست در گزارشهای خود، آلودگی هوا را بهعنوان یکی از عوامل خطر قابلاصلاح برای زوال عقل معرفی میکند. این تغییر نگرش که اکنون بهعنوان «محور ریه-مغز» شناخته میشود، به ما میگوید که هوای آلوده تنها قاتل ریهها نیست، بلکه دزد خاطرات نیز به شمار میآید.
ذراتی که بهطور بیصدا وارد بدن میشوند، تنها گردوغبار ساده نیستند. ما با یک ترکیب شیمیایی پیچیده مواجه هستیم که میتواند از هر سدی عبور کند.
خطرناکترین ذرات این ترکیب، ذرات معلق در هوا با قطر ۲٫۵ میکرومتر یا کمتر (PM2.5) و ذرات بسیار ریز (UFPs) هستند. برای درک مقیاس، اگر یک تار موی انسان را به ۳۰ قسمت تقسیم کنید، هر قسمت به اندازه یک ذره PM2.5 خواهد بود. اما نکته مهم «بار»ی است که این ذرات حمل میکنند، شامل فلزات سنگین، ترکیبات آلی سمی و اندوتوکسینها.