کشف مهمی توسط یک دانشمند ایرانی انجام شده است: نوع جدیدی از بیماری اماس با استفاده از هوش مصنوعی شناسایی شده است که به درمانهای شخصیسازیشده و مؤثرتر منجر خواهد شد.
گروهی از محققان به رهبری یک پژوهشگر ایرانی با تحلیل اسکنهای MRI و آزمایش خون ساده از صدها بیمار، الگوهایی را شناسایی کردهاند که شدت آسیب اماس به مغز را نشان میدهد.
این دانشمندان با استفاده از هوش مصنوعی، دو زیرنوع بیولوژیکی جدید از بیماری اماس را کشف کردهاند که این امر به پزشکان کمک میکند تا روشهای درمانی را برای هر بیمار بهطور دقیقتری تنظیم کنند.
پژوهشگران اعلام کردهاند که با ترکیب تحلیلهای هوش مصنوعی، اسکنهای MRI و آزمایش خون ساده، دو الگوی بیولوژیکی متمایز از این بیماری را شناسایی کردهاند.
این مطالعه که تحت سرپرستی کالج دانشگاهی لندن (UCL) و Queen Square Analytics انجام شده، اطلاعات حدود ۶۰۰ بیمار مبتلا به اماس را مورد بررسی قرار داده است. دانشمندان بر روی سطح پروتئینی در خون به نام «زنجیرهی سبک نوروفیلامنت سرم» (sNfL) تمرکز کردهاند که در زمان آسیب به سلولهای عصبی آزاد میشود و میتواند نشاندهنده میزان فعالیت بیماری باشد.
محققان با استفاده از یک مدل یادگیری ماشینی به نام SuStaIn، اطلاعات sNfL را با اسکنهای مغزی ترکیب کردند. یافتههای آنها که در ژورنال پزشکی Brain منتشر شده، دو زیرنوع اماس را شناسایی کرده است: sNfL زودرس و sNfL دیررس.
پژوهشگران معتقدند که شناسایی این الگوهای بیولوژیکی به پزشکان کمک خواهد کرد تا روند پیشرفت بیماری را پیشبینی کرده و درمانهای مناسب را انتخاب کنند.
دکتر آرمان اسحاقی، نویسندهی ارشد این مطالعه و پژوهشگر UCL، اظهار داشته است: «اماس یک بیماری واحد نیست و زیرنوعهای فعلی نمیتوانند تغییرات بافتی زیربنایی را توصیف کنند؛ اطلاعاتی که برای درمان به آنها نیاز داریم.»
اسحاقی همچنین افزود: «با ترکیب مدل هوش مصنوعی، نشانگر خونی در دسترس و MRI، برای اولین بار توانستیم دو الگوی بیولوژیکی شفاف از اماس را شناسایی کنیم. این کار به پزشکان کمک میکند تا بفهمند بیمار در کجای مسیر بیماری قرار دارد و چه کسی به نظارت دقیقتر یا درمان هدفمندتر و زودهنگام نیاز دارد.»
در آینده، بیماران مبتلا به نوع زودرس میتوانند سریعتر درمانهای مؤثر دریافت کنند و بهطور دقیقتری تحت نظر قرار گیرند. مبتلایان به نوع دیررس نیز از رویکردهای متفاوتی مانند درمانهای طراحیشده برای محافظت از سلولهای مغزی و کند کردن روند تخریب بهرهمند خواهند شد.
بیماری اماس میلیونها نفر را در سراسر جهان تحت تأثیر قرار داده است؛ اما گزینههای درمانی هنوز بیشتر بر اساس علائم استوارند تا بیولوژی زیربنایی بیماری. به عبارت دیگر، برخی بیماران درمانهایی را دریافت میکنند که برای نوع خاص بیماری آنها کارایی کمتری دارد.