بحران بازگشت وزن؛ آیا با قطع داروهای لاغری محبوب دوباره چاق میشویم؟
به گزارش ricotimes
رویای لاغری آسان و بدون زحمت ممکن است جذاب به نظر برسد، اما بیدار شدن از این خواب میتواند ترسناک باشد؛ زیرا با قطع مصرف، احساس گرسنگی شدیدتر از قبل بازمیگردد.
بسیاری از افرادی که با استفاده از داروهایی مانند «اوزمپیک» و دیگر داروهای گروه آگونیست گیرنده GLP-1 به وزن ایدهآل خود دست یافتهاند، اکنون با چالش بزرگی در مسیر ترک تزریقهای هفتگی مواجه شدهاند. یک گزارش جدید نشان میدهد که با قطع مصرف این داروها، احساس گرسنگی به شدت افزایش مییابد و به تبع آن، وزن دوباره افزایش مییابد. این پدیده فرضیهای نگرانکننده را تقویت کرده است: احتمال وابستگی دائمی بیماران به این داروها.
داروهای انقلابی لاغری با تقلید از عملکرد هورمون طبیعی GLP-1 در بدن، سرعت تخلیه معده را کاهش داده و به مغز سیگنال سیری میدهند. تانیا هال، یکی از مصرفکنندگان داروی ویگووی که موفق به کاهش ۳۸ کیلوگرم وزن شده، تجربه خود را اینگونه بیان میکند: «بخش بزرگی از وجودم احساس میکند برای حفظ این وضعیت به دارو وابسته شدهام، زیرا این دارو به من کنترل بیشتری بر روی بدنم میدهد که پیش از این هرگز نداشتم.»
پژوهشهای علمی نیز ادعاهای مصرفکنندگان را تأیید میکنند. دادههای آماری نشان میدهند بیمارانی که مصرف این داروها را متوقف میکنند، بخش عمدهای از وزن کاهشیافته را دوباره به دست میآورند. همین واقعیت علمی باعث شده است که سلبریتیهایی مانند اپرا وینفری، چاقی را نه به عنوان یک مشکل موقتی، بلکه به عنوان یک بیماری مزمن مانند فشار خون بالا بدانند که نیازمند مدیریت همیشگی است.
افرادی که تزریق را متوقف میکنند، معمولاً دو سوم وزن از دست رفته را دوباره به دست میآورند. اپرا وینفری میگوید: «این موضوع مادامالعمر خواهد بود. من داروی فشار خون مصرف میکنم و میدانم اگر آن را قطع کنم، فشار خونم بالا میرود. حالا متوجه شدهام که در مورد داروهای لاغری هم دقیقاً همین موضوع صدق میکند. من به خودم ثابت کردهام که به آن نیاز دارم.»
آمارهای ارائه شده توسط شرکت نوو نوردیسک، سازندهی اوزمپیک، ابعاد دقیقتری از چالش را نشان میدهد. طبق پژوهشهای این شرکت، افرادی که تزریق را متوقف میکنند، معمولاً دو سوم وزن از دست رفته را دوباره به دست میآورند. دکتر حسین الزبیدی در گفتگو با رسانهها تأیید کرده است که در تجربیات بالینی خود، شاهد بازگشت ۶۰ تا ۸۰ درصدی وزن در بیماران پس از قطع دارو بوده است.
تغییر بنیادین در سبک زندگی، تنها راه امید برای خروج از چرخهی وابستگی است. دکتر الزبیدی تأکید میکند که بیماران نباید دارو را به تنهایی معجزه بدانند، بلکه باید از دوره مصرف دارو به عنوان فرصتی برای ایجاد استراتژی خروج استفاده کنند. این استراتژی شامل اصلاح عادتهای غذایی و نهادینهکردن فعالیت بدنی است تا بدن پس از حذف محرک شیمیایی، توانایی حفظ توده بدنی جدید را داشته باشد.
الن اوگلی، نمونهای موفق از رویکرد تغییر سبک زندگی است. تجربهی او نشان میدهد که حفظ دستاوردها بدون دارو، غیرممکن نیست. وی که با داروی مانجارو حدود ۲۲ کیلوگرم وزن کم کرده، موفق شده است با تکیه بر ورزش منظم و رژیم غذایی سالمی که در دوران درمان آموخته، وزن خود را ثابت نگه دارد. اوگلی معتقد است اگر دارو به عنوان یک کمککننده و نه تنها راهکار دیده شود، زندگی پس از داروهای لاغری نیز میتواند پایدار و لذتبخش باشد.