اینتل به دنبال موفقیت در سنت‌های خود؛ آیا به معماری یکپارچه بازمی‌گردد؟

اینتل به دنبال موفقیت در سنت‌های خود؛ آیا به معماری یکپارچه بازمی‌گردد؟

اینتل به دنبال موفقیت در سنت‌های خود است؛ آیا بازگشتی به معماری یکپارچه در راه است؟

به گزارش ricotimes، به نظر می‌رسد اینتل قصد دارد برای پردازنده‌های آینده‌اش به معماری قدیمی یکپارچه بازگردد.

طبق جدیدترین گزارش‌ها، اینتل در حال آماده‌سازی برای بازگشت به معماری هسته‌ی یکپارچه (Unified Core) است؛ رویکردی که در سال‌های اخیر جای خود را به طراحی هیبریدی داده بود.

اینتل از زمان معرفی پردازنده‌های سری Alder Lake، عرضه‌ی تراشه‌های هیبریدی را آغاز کرده است؛ محصولاتی که شامل هسته‌های قدرتمند Golden Cove و هسته‌های کم‌مصرف Gracemont هستند و به‌عنوان هسته‌های P-Cores و E-Cores شناخته می‌شوند. تیم آبی در حال حاضر در طیف وسیعی از تراشه‌های خود از معماری هیبریدی استفاده می‌کند.

آگهی استخدام جدید اینتل نشان می‌دهد که تیمی از مهندسان برای گروه Unified Core در حال شکل‌گیری است تا ریزمعماری جدید نسل بعدی پردازنده‌ها را توسعه دهند.

تفکیک هسته‌ها به دسته‌های P-Cores (هسته‌ی عملکردی) و E-Cores (هسته‌ی کم‌مصرف) برای اینتل دستاوردهای مورد نظرش را به همراه داشته و اهداف مختلفی را در پلتفرم‌های گوناگون محقق کرده است. در بازار محصولات عادی، هسته‌های کم‌مصرف وظایف پردازش‌های پس‌زمینه و کارهای جانبی سیستم‌عامل را انجام می‌دهند و هسته‌های قدرتمند بار اصلی برنامه‌هایی مانند بازی‌ها را به دوش می‌کشند.

برای دستیابی به حداکثر کارایی پردازنده‌های کنونی، اینتل از فناوری Thread Director استفاده می‌کند که وظیفه‌ی هدایت فرآیند زمان‌بندی را بر عهده دارد و مشخص می‌کند هر نرم‌افزار روی کدام هسته اجرا شود. تیم آبی همچنین پردازنده‌های سرور Xeon (زئون) را با پیکربندی صرفاً P-Core یا صرفاً E-Core ارائه می‌دهد؛ محصولاتی که برای پردازش‌های سنگین مانند حوزه‌ی هوش مصنوعی یا بخش رایانش ابری مناسب هستند و به تعداد بالای هسته با توان پردازشی متعادل‌تر در بسته‌هایی متراکم با بیش از ۱۰۰ هسته نیاز دارند.

به نظر می‌رسد اینتل اکنون قصد دارد دوباره از معماری جدیدی برای پردازنده‌های خود استفاده کند. یکپارچه‌سازی هسته‌های P-Cores و E-Cores اینتل را ناگزیر می‌کند که برای تفکیک سبد محصولات به سراغ راهکارهای دیگری برود. کاهش ظرفیت کش می‌تواند یکی از ساده‌ترین گزینه‌ها باشد، زیرا حافظه‌های کش L2 و L3 بخش بزرگی از سطح دای (Die) پردازنده را اشغال می‌کنند؛ مشابه رویکردی که AMD در معماری‌های Zen 5 و Zen 5c در پیش گرفته است.

در واقع، احتمالاً اینتل می‌خواهد با معماری Unified Core هسته‌های P-Cores و E-Cores را در یک طراحی یکپارچه ادغام کند. استفاده از معماری یکپارچه می‌تواند سطح کارایی پردازنده‌ها را بهبود بخشد.

هنوز مشخص نیست که کدام یک از مدل‌های پردازنده اینتل با معماری Unified Core به بازار عرضه خواهند شد و هیچ زمان‌بندی دقیقی نیز وجود ندارد. احتمال ارائه‌ی راهکارهای متفاوت نیز وجود دارد و تیم طراحی Unified Core ممکن است فناوری‌های نوآورانه و غافلگیرکننده‌ای را معرفی کند.

به نظر می‌رسد توسعه‌ی معماری جدید Unified Core هنوز در مراحل اولیه قرار دارد و تکمیل چنین فرآیندهایی معمولاً چندین سال زمان می‌برد. گفته می‌شود اینتل تا پایان دهه‌ی میلادی جاری همچنان از معماری هیبریدی استفاده خواهد کرد.